Με τον Βασίλη γνωριστήκαμε εδώ και ενάμισι χρόνο που μετακομίσαμε οικογενειακώς στην Άνδρο....
Μου τον σύστησε η σύζυγός μου, η Νίκη Κουρτέση, η οποία ήταν συμμαθήτριά του από το νηπιαγωγείο μέχρι και την τελευταία τάξη του λυκείου.
Μεταξύ εμού και του Βασίλη αμέσως υπήρξε αμοιβαία συμπάθεια, η οποία τελικά κατέληξε σε φιλία.
Γίναμε κολλητοί, τόσο που η μητέρα του η Κυρία Διονυσία αναρωτιόταν χαριτολογώντας: «Μα γκόμενες είστε και είσαστε συνέχεια μαζί;».
 |
| Ο Φίλος του Βασίλη Νϊκος Νικόπουλος στο «Paralia Cafe bar» |
Και πέρναγα συχνά άλλοτε μόνος και άλλοτε μαζί με τη Νίκη και τον γιό μου τον Σπύρο, ο οποίος επιθυμούσε δικαίως να πηγαίνουμε στο «Βασίλη Bar» - όπως αποκαλεί το PARALIA CAFΕ BAR- για να παίξει με τα αυτοκινητάκια του Λεωνίδα.
Το τελευταίο διάστημα ήταν απογοητευμένος και πικραμένος από τη συμπεριφορά των συμπατριωτών του, καθώς και των παλαιών συμμαθητών του.
«Ρε Νίκο άνθρωποι με τους οποίους μεγαλώσαμε μαζί δεν έρχονται στο μαγαζί, δεν με υποστηρίζουν» μου έλεγε αρκετά συχνά. «Σώπα ρε Βασίλη, υπάρχει κρίση και ο κόσμος το σκέφτεται να βγει έξω» του απαντούσα, όμως αυτός δεν άλλαζε γνώμη ότι και αν του έλεγα και μάλλον είχε δίκιο.
Η απουσία του για μένα είναι τεράστιο πλήγμα. Έχασα έναν πραγματικό φίλο, έναν άνθρωπο με τον οποίο συνδέθηκα σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μην είχαμε μυστικά ο ένας από τον άλλο.
Τον αποκαλούσα «Η όαση της Άνδρου» γιατί πάντα ήταν χαμογελαστός ακόμα και στις «μαύρες» του και όποτε συναντιόμαστε άνοιγε η καρδιά μου. Χαιρόμουν την παρέα του!!!
Βασίλη μου λείπεις, δεν μπορώ να πιστέψω ότι δεν θα σε ξαναδώ, ότι δεν θα ξαναπεράσεις από το γραφείο.
Κάθε απόγευμα όταν σουρουπώνει σε περιμένω, νομίζω ότι θα μπεις μέσα με το χαμόγελό σου και θα τα πούμε, αλλά δυστυχώς αυτό είναι μια ουτοπία.
Αντίο Βασίλη και ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για όλα καλέ μου φίλε.
Η είδηση που συγκλόνισε την Άνδρο: Νεκρός ο 42χρονος ποδοσφαιριστής Βασίλης Γιαννακόπουλος από την Άνδρο
